Liturgiczne życie Kościoła koncentruje się wokół sakramentów, z Eucharystią w centrum (Krajowy Dyrektorium Katechetyczne, nr 35). Podczas Mszy Świętej karmimy się Słowem Bożym i czerpiemy pokarm z Ciała i Krwi Chrystusa. Wierzymy, że Zmartwychwstały Jezus jest prawdziwie i substancjalnie obecny w Eucharystii. Eucharystia nie jest znakiem ani symbolem Jezusa – przyjmujemy samego Jezusa w postaciach eucharystycznych. Kapłan, mocą swojego święceń i działania Ducha Świętego, przemienia chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa. Nazywamy to przeistoczeniem.

“Przez konsekrację dokonuje się przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa. Pod postaciami konsekrowanego chleba i wina sam Chrystus, żyjący i uwielbiony, jest obecny w sposób prawdziwy, rzeczywisty i substancjalny: Jego Ciało i Jego Krew wraz z Jego duszą i Jego bóstwem.” (KKK 1413)

Nowe przymierze

“Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba; jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. (…) Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne i (…) trwa we Mnie, a Ja w nim.” (J 6,51, 54, 56)

W Ewangeliach czytamy, że Eucharystia została ustanowiona podczas Ostatniej Wieczerzy. Jest to wypełnienie przymierzy zawartych w Pismach Hebrajskich. W opisach Ostatniej Wieczerzy Jezus wziął, łamał i rozdawał chleb i wino swoim uczniom. Błogosławiąc kielich wina, Jezus nazywa go “krwią przymierza” (Ewangelie Mateusza i Marka) oraz “nowym przymierzem w mojej krwi” (Ewangelia Łukasza).

Przypomina to rytuał krwi, poprzez który przymierze zostało zawarte na Synaju (Wj 24). Krew ofiarowanych zwierząt, skrapiająca lud, jednoczyła Boga i Izrael w jedną wspólnotę. Teraz przelana krew Jezusa na krzyżu staje się więzią jedności między nowymi partnerami przymierza – Bogiem Ojcem, Jezusem i Kościołem chrześcijańskim. Dzięki ofierze Jezusa wszyscy ochrzczeni wchodzą w relację z Bogiem.

Katechizm naucza, że wszyscy katolicy, którzy przyjęli Pierwszą Komunię Świętą, są zaproszeni do przyjmowania Eucharystii podczas Mszy, o ile nie są w stanie grzechu śmiertelnego.

“Każdy, kto pragnie przyjąć Chrystusa w Komunii eucharystycznej, musi być w stanie łaski. Kto ma świadomość grzechu śmiertelnego, nie powinien przystępować do Komunii bez uprzedniego uzyskania rozgrzeszenia w sakramencie pokuty.” (KKK 1415)

“Kościół gorąco zaleca wiernym przyjmowanie Komunii Świętej, gdy uczestniczą w celebracji Eucharystii; zobowiązuje ich do tego przynajmniej raz w roku.” (KKK 1417)

Przyjmowanie Eucharystii nas przemienia. Symbolizuje i urzeczywistnia jedność wspólnoty oraz umacnia Ciało Chrystusa.

Rozumienie Mszy Świętej

Centralnym aktem kultu w Kościele katolickim jest Msza Święta. To w liturgii śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, dokonane raz na zawsze, stają się ponownie obecne w całej swojej pełni i obietnicy. Mamy przywilej uczestniczenia w Jego Ciele i Krwi, wypełniając Jego polecenie, gdy ogłaszamy Jego śmierć i zmartwychwstanie, aż przyjdzie ponownie. W liturgii nasze wspólne modlitwy jednoczą nas w Ciele Chrystusa. To w liturgii najpełniej żyjemy naszą chrześcijańską wiarą.

Celebracja liturgiczna dzieli się na dwie części: Liturgię Słowa i Liturgię Eucharystii. Najpierw słuchamy Słowa Bożego głoszonego w czytaniach biblijnych i odpowiadamy, śpiewając Psalm. Następnie to Słowo jest objaśniane w homilii. Odpowiadamy, publicznie wyznając naszą wiarę. W modlitwie wiernych składamy nasze wspólne prośby za żywych i zmarłych. Wraz z celebransem ofiarujemy w naszym imieniu dary chleba i wina, aby otrzymać udział w Ciele i Krwi Pana, łamanych i wylewanych za nas. Przyjmujemy Eucharystię – prawdziwą i rzeczywistą obecność Chrystusa – i odnawiamy nasze zobowiązanie wobec Jezusa. Wreszcie, jesteśmy posłani, by głosić Dobrą Nowinę!